STANDARD RASY AUSTRALIJSKI LABRADOODLE

CHARAKTERYSTYKA RASY AUSTRALIJSKI LABRADOODLE

Australian Labradoodle Ziba Włochata Pasja

Austra­lian Labra­do­odle Ziba Wło­cha­ta Pasja

WYGLĄD OGÓLNY

Dość zwar­ty, wywa­żo­ny i pełen wdzię­ku. Rado­sna, przy­ja­zna posta­wa o „inte­li­gent­nym“ wyra­zie. Lek­ko stą­pa­ją­cy, atle­tycz­ny o przy­ja­znym intu­icyj­nym tem­pe­ra­men­cie.

PROPORCJE WIELKOŚCI I MASY

Ogól­na rów­no­wa­ga i brak prze­sa­dy są waż­niej­sze niż rze­czy­wi­sta wiel­kość. Nie­co dłuż­szy niż wyż­szy, w sto­sun­ku dzie­sięć do dwu­na­stu.

Roz­róż­nia­my trzy pod­sta­wo­we wiel­ko­ści:

Stan­dard – wyż­szy niż 60 cm
Śred­ni — 45 — 60 cm
Minia­tu­ra – poni­żej 45 cm

Psy nie powin­ny być zbyt cięż­kie. Żebra i krę­go­słup nie wyczu­wal­ne pod okry­wą wło­so­wą.

TEMPERAMENT

Pew­ny sie­bie, żywot­ny, przy­ja­zny. Zorien­to­wa­ny na czło­wie­ka, szu­ka kon­tak­tu wzro­ko­we­go z ludź­mi, chęt­nie współ­pra­cu­je z czło­wie­kiem. Stra­chli­wość, rezer­wa w sto­sun­ku do obcych, nie­śmia­łość czy agre­sja to wady dys­kwa­li­fi­ku­ją­ce.

GŁOWA

Umiar­ko­wa­nie sze­ro­ka czasz­ka z wyrzeź­bio­ny­mi kość­mi poty­li­cy. Czasz­ka nie uwy­pu­klo­na. Deli­kat­nie dłuż­sza od poty­li­cy do nosa niż od poty­li­cy do szczy­tu czasz­ki. Kufa sze­ro­ka z moc­no przy­le­ga­ją­cy­mi fafla­mi i war­ga­mi. Cha­rak­te­ry­stycz­ny, duży i mię­si­sty nos (nie może być mały, ścią­gnię­ty, wąski czy szpi­cza­sty).
Pysk o słod­kim, łagod­nym ale cie­kaw­skim, żywot­nym wyra­zie. Powi­nien poszu­ki­wać kon­tak­tu wzro­ko­we­go z wyra­zem zaan­ga­żo­wa­nia.

OCZY

Owal­ne lub okrą­głe, sze­ro­ko roz­sta­wio­ne. Bar­dziej pożą­da­ne więk­sze od mniej­szych. Nie mogą być wyłu­pia­ste bądź zapad­nię­te. Opa­da­nie powiek jest poważ­ną wadą. Cha­rak­te­ry­stycz­ne dłu­gie rzę­sy, zabez­pie­cza­ją­ce przed dosta­wa­niem się sier­ści do oczu.

Kolor oczu powi­nien być zgod­ny z pig­men­tem psa. Oczy orze­cho­we wystę­pu­ją u psów z pig­men­tem cze­ko­la­do­wym, kawa z mle­kiem i kar­me­lo­wym. Oczy ciem­no brą­zo­we u psów o pig­men­ta­cji czar­nej i kre­mo­wej.

Oczy nie­bie­skie lub w dwóch róż­nych kolo­rach są wadą dys­kwa­li­fi­ku­ją­cą z hodow­li. Oczy ostre, prze­ni­kli­we lub bez wyra­zu są poważ­ną wadą.

USZY

Zwi­sa­ją­ce, i sze­ro­ko roz­sta­wio­ne na boki gło­wy, nie­co poni­żej płasz­czy­zny czasz­ki i lek­ko unie­sio­ne u pod­sta­wy dla prze­pły­wu powie­trza. Dość owło­sio­ne, z koń­ców­ką ucha nie wykra­cza­ją­cą poza nos psa. Sierść na uszach jest znacz­nie dłuż­sza.

ZGRYZ

Pre­fe­ro­wa­ny zgryz noży­co­wy jed­nak­że u dosko­na­łych pod wzglę­dem eks­te­rie­ru czy tem­pe­ra­men­tu osob­ni­ków dopusz­czal­ny zgryz cęgo­wy. Zęby i dzią­sła sil­ne i zdro­we. Przo­do­zgryz, tyło­zgryz, krzy­wy zgryz to wady dys­kwa­li­fi­ku­ją­ce.

SZYJA I GÓRNA LINIA GRZBIETU

Szy­ja lek­ko wyskle­pio­na, umiar­ko­wa­nie dłu­ga, moc­na i musku­lar­na. Roz­cią­ga się z gra­cją do gór­nej linii tuło­wia. Pozio­ma, gór­na linia tuło­wia, deli­kat­nie opa­da za kłę­bem i jest umiar­ko­wa­nie nachy­lo­na nad bio­dra­mi do nisko osa­dzo­ne­go ogo­na. Cia­ło o dobrych pro­por­cjach, klat­ka pier­sio­wa umiar­ko­wa­nie głę­bo­ka, ale nie prze­sad­nie. Ogon osa­dzo­ny nisko od deli­kat­nie nachy­lo­ne­go zadu, noszo­ny w kształ­cie sza­bli. Gdy pies jest pod­eks­cy­to­wa­ny może być noszo­ny weso­ło, powy­żej linii grzbie­tu. Ogon prze­krę­co­ny, moc­no wygię­ty powy­żej linii grzbie­tu jest wadą.

KOŃCZYNY

A) CZĘŚĆ PRZEDNIA

Łopat­ki powin­ny być musku­lar­ne, dobrze roz­wi­nię­te, ale nigdy ocię­ża­łe. Rela­tyw­nie dłu­gie, sze­ro­kie z umiar­ko­wa­nym kąto­wa­niem. Łok­cie nie są zwró­co­ne do wewnątrz ani na zewnątrz, moc­no umiej­sco­wio­ne w przed­niej czę­ści żeber. Przed­nie koń­czy­ny moc­nej kości i usta­wio­ne pio­no­wo do zie­mi, z moc­ny­mi umiar­ko­wa­nie krót­ki­mi nad­garst­ka­mi. Zbyt krót­kie koń­czy­ny przed­nie ścią­ga­ją psa ku doło­wi, obcią­ża­ją sta­wy i ścię­gna oraz obni­ża­ją oce­nę psa.

B) CZĘŚĆ TYLNA

Moc­ne, sze­ro­kie, dobrze umię­śnio­ne uda. Umiar­ko­wa­ne kąto­wa­nie, staw kola­no­wy do sta­wu sko­ko­we­go dłuż­szy niż staw sko­ko­wy do pod­ło­ża.

ŁAPY

Moc­ne i zwar­te, z dobrze wyskle­pio­ne pal­ce, okrą­głe lub owal­ne. Krót­kie pazu­ry, gru­be opusz­ki. Pies rodzi się bez tyl­nych wil­czych pazu­rów. Zaję­cze łapy uwa­ża się za poważ­ną wadę.

SZATA

Jed­no­war­stwo­wa. Wystę­pu­ją dwa typy sier­ści:

- Sierść typu weł­na
— Sierść typu runo

Sierść jest cha­rak­te­ry­stycz­ną cechą psa i trak­to­wa­na jest prio­ry­te­to­wo po eks­te­rie­rze i tem­pe­ra­men­cie.

Nie linie­je (pod­czas pró­by jej uchwy­tu), nie ma cha­rak­te­ry­stycz­ne­go, psie­go zapa­chu.

TYP SIERŚCI: WEŁNA

Tek­stu­ra i wygląd okry­wy wło­so­wej podob­ny do pudla. Sierść obci­na­na do takiej samej dłu­go­ści na tuło­wiu i koń­czy­nach. Sierść na łapach wygo­lo­na krót­ko, ale nie do kostek. Ogon w peł­ni owło­sio­ny. Sierść na pysku i łbie nie powin­na być golo­na, ale może być przy­strzy­żo­na noży­ca­mi.

TYP SIERŚCI: RUNO

Fali­sta lub lek­ko krę­co­na o jed­na­ko­wej dłu­go­ści na tuło­wiu i koń­czy­nach. Pre­zen­to­wa­na dłu­ga i obfi­ta. Sierść przy­cię­ta na pysku w celu odsło­nię­cia oczu. Łapy ogo­lo­ne krót­ko, ale tyl­ko do wyso­ko­ści pię­ty. Ogo­lo­ne par­tie łap przy­sło­nię­te przez sierść zwi­sa­ją­cą na wyż­szych par­tiach koń­czyn. Sierść na łapach nie może być golo­na do kostek jak u pudla. Na ogo­nie powin­na być pozo­sta­wio­na dłu­ga i swo­bod­na.

Wybie­la­nie koń­có­wek spo­wo­do­wa­nie warun­ka­mi atmos­fe­rycz­ny­mi (słoń­ce, wiatr, deszcz) nie może obni­żać oce­ny.

PIES W RUCHU

Pod­czas truch­tu, wyda­je się, jak­by pies uno­sił się bez wysił­ku nad pod­ło­żem. Poru­sza się lek­ko, zwiew­nie i atle­tycz­nie, spra­wia­jąc wra­że­nie „rado­sne­go podą­ża­nia w jakimś kie­run­ku“.

Patrząc z przo­du oraz z tyłu, nogi nie są skrę­co­ne ani do wewnątrz ani na zewnątrz.

Pod­czas bie­gu, krok psa zbie­ga się w kie­run­ku linii środ­ka cięż­ko­ści. Patrząc z boku, przed­nie koń­czy­ny powin­ny być płyn­nie wycią­ga­ne do same­go koń­ca. Nie powin­ny być ugi­na­ne i wzno­szo­ne wyso­ko do góry. Staw sko­ko­wy moc­ny, krót­ki, dobrze kon­to­wa­ny i dobrze wycią­ga­ny do przo­du pod cia­łem.

KOLORY:

- Czar­ny
— Srebr­ny
— Odcie­nie kre­mu, kar­me­lu i more­li
— Czer­wo­ny
— Cze­ko­la­do­wy
— Kawa z mle­kiem
— Parch­ment
— Nie­bie­ski
— Lawen­do­wy

Dozwo­lo­ny, lecz nie pre­fe­ro­wa­ny jest rów­nież tzw. par­ti-color. Par­ti-color to kom­bi­na­cja jed­ne­go z powyż­szych kolo­rów z bia­łym lub kre­mo­wym.

PODSUMOWANIE WAD:

Nie­wy­kształ­co­ne jądra u sam­ców w wie­ku sze­ściu mie­się­cy lub star­szym i jakie­kol­wiek odstęp­stwa od Stan­dar­du Rasy

Źró­dło: Kwar­tal­nik Pol­skie­go Klu­bu Psa Raso­we­go “Kyno­lo­gia”, 1/2012(31)
——————————————————————————————————————-
Wło­cha­ta Pasja
Hodow­la Austra­lij­skich Labra­do­odle w Pol­sce

, , , ,