AUSTRALIJSKIE LABRADOODLE A GUBIENIE SIERŚCI

Jed­ną z głów­nych zalet Wie­lo­po­ko­le­nio­we­go Austra­lij­skie­go Labra­do­odla jest to, że nie linie­ją oraz iż są hipo­aler­gicz­ne.

Nie ufaj jed­nak hodow­cy, któ­ry powie Ci, że ist­nie­je coś takie­go jak rasa psa, któ­ra nie potrze­bu­je wymie­nić sta­rej, mar­twej sier­ści na nową.

Wszyst­kie psy w taki czy inny spo­sób muszą pozbyć się mar­twe­go wło­sa. Jed­nym wypa­da sierść, a innym (np. terie­rom) mar­twy włos nale­ży usu­nąć poprzez try­mo­wa­nie, aby dać szan­sę uro­snąć nowe­mu.

Są rasy psów któ­re linie­ją — zosta­wia­jąc mnó­stwo sier­ści na dywa­nach, meblach, któ­re po pro­stu w trak­cie dnia gubią sierść. Ale są takie (tak jak na przy­kład pudle, terie­ry — zali­cza­ne do ras nie linie­ją­cych), któ­rym sierść nie wypa­da sama, a jed­nak od cza­su do cza­su moż­na zaob­ser­wo­wać lata­ją­ce kłęb­ki sier­ści. Dzie­je się tak dla­te­go, że pies oka­zjo­nal­nie pod­czas dra­pa­nia usu­wa mar­twy włos. Takie psy nale­ży regu­lar­nie try­mo­wać w celu usu­nię­cia mar­twe­go wło­sa — tyl­ko w ten spo­sób spra­wi­my, że lata­ją­ca wszę­dzie sierść nie sta­nie się kosz­ma­rem.  Regu­lar­na pie­lę­gna­cja wło­sa to bar­dzo waż­na kwe­stia.

Jed­na ze zna­jo­mych nie mogła uwie­rzyć, że moja suka rasy West High­land Whi­te Terier nie linie­je, ponie­waż jej suka linia­ła bar­dzo. Zada­łam jej jed­no zasad­ni­cze pyta­nie — w jaki spo­sób dba o włos psa. Na to pyta­nie odpo­wie­dzia­ła mi, że pies jest golo­ny lub strzy­żo­ny, nigdy nato­miast nie był try­mo­wa­ny. Trud­no więc się dzi­wić, że psu wypa­da­ją wło­sy. Mar­twy włos musi wypaść aby w jego miej­sce mógł poja­wić się nowy. Gdy­by raz na 3 mie­sią­ce usu­nę­ła ten mar­twy włos (co jest zabie­giem bez­bo­le­snym dla psa) nie mia­ła by pro­ble­mów.

Inną kwe­stią, jest kwe­stia aler­gii (np. pokar­mo­wych) na jakie może cier­pieć pies (któ­re to u ras nie­li­nie­ją­cych mogą powo­do­wać wypa­da­nie sier­ści, jed­nak­że po zlo­ka­li­zo­wa­niu głów­ne­go aler­ge­nu i wyeli­mi­no­wa­niu go — pro­blem mija.

W tym miej­scu chcę zazna­czyć, jak bar­dzo waż­na jest świa­do­mość wła­ści­cie­li w zakre­sie pra­wi­dło­wej pie­lę­gna­cji okry­wy wło­so­wej jak i odpo­wied­niej die­ty. Nawet nie linie­ją­cy a nie­zba­da­ny pies —  może zacząć gubić sierść!

Aby sierść psa była zdro­wa i nie wypa­da­ła nale­ży zapew­nić jej wszyst­kie skład­ni­ki odżyw­cze. Waż­nym więc jest spo­ży­wa­nie odpo­wied­nio dobra­nej kar­my (dobrych pro­du­cen­tów psich karm) dla wyglą­du sier­ści.

Jeże­li hodow­ca Labra­do­odle mówi, że psy linie­ją i zwra­ca uwa­gę aby nie wie­rzyć, że jest to nie­li­nie­ją­ca rasa to praw­do­po­dob­nie ma coś do ukry­cia. Być może nie jest hodow­cą auten­tycz­nych Austra­lij­skich Labra­do­odli a jedy­nie pod­ró­bek i jego celem jest zdys­kre­dy­to­wa­nie w oczach przy­szłych nabyw­ców — AUTENTYCZNEGO AUSTRALIJSKIEGO LABRADOODLA. Albo rze­czy­wi­ście nigdy nie miał do czy­nie­nia z linie­ją­cą rasą i nie wie jak wyglą­da kie­dy sierść psa linie­je.

Jako kil­ku­let­ni hodow­ca ory­gi­nal­nych Austra­lij­skich Labra­do­odli zapew­niam, że zdro­wy, dobrze odży­wia­ny pies, któ­ry nie cier­pi na żad­ne aler­gie — NIE LINIEJE! Oczy­wi­ście mar­twy włos musi wypaść, jed­nak­że ten włos momen­tal­nie przy­cze­pia się do sier­ści mło­dej i jeże­li sierść nie jest wycze­sa­na, takie przy­cze­pia­nie się powo­du­je koł­tu­ny. Dla­te­go waż­ne jest aby tą mar­twą sierść usu­nąć za pomo­cą szczot­ki pudlów­ki (naj­lep­sza na ryn­ku DOGGY MAN — slic­ker brush). Cza­sa­mi pies sam sobie usu­wa sierść mar­twa — dra­piąc się mar­twa sierść wypa­da — stąd małe kłęb­ki, któ­re poja­wia­ją się na pod­ło­dze. Jed­nak­że nie wol­no tego mylić z linie­niem gdyż wyglą­da ono zupeł­nie ina­czej.

Przyj­rzyj­my się po krót­ce róż­nym gene­ra­cjom Labra­do­odli i kwe­stii gubie­nia sier­ści:

  • Pierw­sza gene­ra­cja (F1) — Skrzy­żo­wa­nie Labra­do­ra z  Pudlem. W takim mio­cie mogą oczy­wi­ście poja­wić się szcze­nia­ki nie linie­ją­ce. Jed­nak wybór takie­go szcze­nia­ka, któ­ry będzie posia­dał ową cechę jako doro­sły pies, to jak swo­iste wró­że­nie z fusów. Obec­nie prze­pro­wa­dza­ne są bada­nia, w celu stwier­dze­nia, czy tek­stu­ra wło­sa szcze­nia­ka może być wyznacz­ni­kiem dla linie­nia się i powo­do­wa­nia reak­cji aler­gicz­nych w przy­szło­ści. Bada­nia wyka­zu­ją, iż nie ma bez­po­śred­niej zależ­no­ści od tek­stu­ry, dłu­go­ści czy rodza­ju wło­sa dla linie­nia czy aler­gii. Dla­te­go też iden­ty­fi­ka­cja i selek­cja tych szcze­niąt, któ­re w przy­szło­ści będą posia­da­ły owe cechy jest nie­zwy­kle trud­na. Jeże­li głów­nym powo­dem wybo­ru rasy jest kwe­stia gubie­nia sier­ści — sta­now­czo odra­dzam Labra­do­odle pierw­szej gene­ra­cji.
  • Dru­ga gene­ra­cja (F1B) — Skrzy­żo­wa­nie Labra­do­odla pierw­szej gene­ra­cji z Pudlem. Jeże­li chcesz psa nie linie­ją­ce­go, jest to znacz­nie lep­szy wybór a jed­nak rezul­ta­ty dalej nie są pew­ne. Praw­do­po­do­bień­stwo, że Labra­do­odle tej gene­ra­cji będzie nie linie­ją­cy i przy­ja­zny aler­gi­kom jest sza­co­wa­ne na ok. 80%.  To wszyst­ko jed­nak zale­ży od sier­ści Labra­do­odla pierw­szej gene­ra­cji i pudla, któ­re zosta­ły ze sobą skrzy­żo­wa­ne. Uwa­ga — dru­ga gene­ra­cja to nie krzy­żów­ka Labra­do­odla pierw­szej gene­ra­cji z Labra­do­odlem pierw­szej gene­ra­cji i nie nale­ży tego mylić.
  • Trze­cia gene­ra­cja lub wyżej — Skrzy­żo­wa­nie Labra­do­odla dru­giej gene­ra­cji (F1B) z Labra­do­odlem dru­giej gene­ra­cji (F1B). Chcąc z tego sko­ja­rze­nia uzy­skać psa nie linie­ją­ce­go i przy­ja­zne­go aler­gi­kom, musi­my być pew­ni że oby­dwo­je rodzi­ców rów­nież posia­da­ło te cechy. Potrze­ba oko­ło trzech gene­ra­cji selek­tyw­nej hodow­li, aby uzy­skać pożą­da­ne rezul­ta­ty a i wte­dy może oka­zać się, że pies jed­nak deli­kat­nie linie­je (gene­tycz­na cecha rece­syw­na).
  • Austra­lij­ski Labra­do­odle. Jest to jeden z naj­lep­szych wybo­rów jeże­li chce­my psa nie linie­ją­ce­go i hipo­aler­gicz­ne­go. Jeże­li oby­dwo­je rodzi­ców nie linie­ją — twój szcze­niak rów­nież nie powi­nien. Potrze­ba oko­ło trzech gene­ra­cji selek­tyw­nej hodow­li, aby uzy­skać pożą­da­ne rezul­ta­ty a i wte­dy może oka­zać się, że pies jed­nak deli­kat­nie linie­je (gene­tycz­na cecha rece­syw­na).


UWAGA:
Austra­lij­skie Labra­do­odle z linii, w któ­rych pły­nie krew Soft Coated Whe­ate­na kil­ka razy (do roku lub pół­to­ra roku) zmie­nia­ją sierść zanim ich sza­ta osią­gnie pożą­da­ny wygląd sza­ty doro­słe­go psa. Nie­któ­rzy wła­ści­cie­le więc mar­twią się, że ich pies linie­je (choć sierść mar­twa wycho­dzi w stop­niu MINIMALNYM). Nie ma się o co mar­twić — wystar­czy cze­sać psa czę­sto tak aby przy­spie­szyć pro­ces wymia­ny sier­ści (wte­dy kie­dy wymia­na się roz­po­czy­na). W wie­ku ok 1 — 1,5 roku pies cał­ko­wi­cie prze­sta­je gubić mar­twy włos i osią­ga sierść doj­rza­łe­go osob­ni­ka. SIERŚĆ LABRADOODLA Z TYCH LINII JEST RÓWNIEŻ HYPOALERGICZNA.

——————————————————————————————————————————————————————————————————————
Wło­cha­ta Pasja
Hodow­la Austra­lij­skich Labra­do­odli w Pol­sce
Pierw­sze Austra­lij­skie Labra­do­odle w Pol­sce