AUSTRALIJSKIE LABRADOODLE A GUBIENIE SIERŚCI

Jedną z głów­nych zalet Wie­lo­po­ko­le­nio­wego Austra­lij­skiego Labra­do­odla jest to, że nie linieją oraz iż są hipoalergiczne.

Nie ufaj jed­nak hodowcy, który powie Ci, że ist­nieje coś takiego jak rasa psa, która nie potrze­buje wymie­nić sta­rej, mar­twej sier­ści na nową.

Wszyst­kie psy w taki czy inny spo­sób muszą pozbyć się mar­twego włosa. Jed­nym wypada sierść, a innym (np. terie­rom) mar­twy włos należy usu­nąć poprzez try­mo­wa­nie, aby dać szansę uro­snąć nowemu.

Są rasy psów które linieją — zosta­wia­jąc mnó­stwo sier­ści na dywa­nach, meblach, które po pro­stu w trak­cie dnia gubią sierść. Ale są takie (tak jak na przy­kład pudle, teriery — zali­czane do ras nie linie­ją­cych), któ­rym sierść nie wypada sama, a jed­nak od czasu do czasu można zaob­ser­wo­wać lata­jące kłębki sier­ści. Dzieje się tak dla­tego, że pies oka­zjo­nal­nie pod­czas dra­pa­nia usuwa mar­twy włos. Takie psy należy regu­lar­nie try­mo­wać w celu usu­nię­cia mar­twego włosa — tylko w ten spo­sób spra­wimy, że lata­jąca wszę­dzie sierść nie sta­nie się kosz­ma­rem.  Regu­larna pie­lę­gna­cja włosa to bar­dzo ważna kwestia.

Jedna ze zna­jo­mych nie mogła uwie­rzyć, że moja suka rasy West High­land White Terier nie linieje, ponie­waż jej suka liniała bar­dzo. Zada­łam jej jedno zasad­ni­cze pyta­nie — w jaki spo­sób dba o włos psa. Na to pyta­nie odpo­wie­działa mi, że pies jest golony lub strzy­żony, nigdy nato­miast nie był try­mo­wany. Trudno więc się dzi­wić, że psu wypa­dają włosy. Mar­twy włos musi wypaść aby w jego miej­sce mógł poja­wić się nowy. Gdyby raz na 3 mie­siące usu­nęła ten mar­twy włos (co jest zabie­giem bez­bo­le­snym dla psa) nie miała by problemów.

Inną kwe­stią, jest kwe­stia aler­gii (np. pokar­mo­wych) na jakie może cier­pieć pies (które to u ras nie­li­nie­ją­cych mogą powo­do­wać wypa­da­nie sier­ści, jed­nakże po zlo­ka­li­zo­wa­niu głów­nego aler­genu i wyeli­mi­no­wa­niu go — pro­blem mija.

W tym miej­scu chcę zazna­czyć, jak bar­dzo ważna jest świa­do­mość wła­ści­cieli w zakre­sie pra­wi­dło­wej pie­lę­gna­cji okrywy wło­so­wej jak i odpo­wied­niej diety. Nawet nie linie­jący a nie­zba­dany pies -  może zacząć gubić sierść!

Aby sierść psa była zdrowa i nie wypa­dała należy zapew­nić jej wszyst­kie skład­niki odżyw­cze. Waż­nym więc jest spo­ży­wa­nie odpo­wied­nio dobra­nej karmy (dobrych pro­du­cen­tów psich karm) dla wyglądu sierści.

Jeżeli hodowca Labra­do­odle mówi, że psy linieją i zwraca uwagę aby nie wie­rzyć, że jest to nie­li­nie­jąca rasa to praw­do­po­dob­nie ma coś do ukry­cia. Być może nie jest hodowcą auten­tycz­nych Austra­lij­skich Labra­do­odli a jedy­nie pod­ró­bek i jego celem jest zdys­kre­dy­to­wa­nie w oczach przy­szłych nabyw­ców — AUTENTYCZNEGO AUSTRALIJSKIEGO LABRADOODLA. Albo rze­czy­wi­ście nigdy nie miał do czy­nie­nia z linie­jącą rasą i nie wie jak wygląda kiedy sierść psa linieje.

Jako kil­ku­letni hodowca ory­gi­nal­nych Austra­lij­skich Labra­do­odli zapew­niam, że zdrowy, dobrze odży­wiany pies, który nie cierpi na żadne aler­gie — NIE LINIEJE! Oczy­wi­ście mar­twy włos musi wypaść, jed­nakże ten włos momen­tal­nie przy­cze­pia się do sier­ści mło­dej i jeżeli sierść nie jest wycze­sana, takie przy­cze­pia­nie się powo­duje koł­tuny. Dla­tego ważne jest aby tą mar­twą sierść usu­nąć za pomocą szczotki pudlówki (naj­lep­sza na rynku DOGGY MAN — slic­ker brush). Cza­sami pies sam sobie usuwa sierść mar­twa — dra­piąc się mar­twa sierść wypada — stąd małe kłębki, które poja­wiają się na pod­ło­dze. Jed­nakże nie wolno tego mylić z linie­niem gdyż wygląda ono zupeł­nie inaczej.

Przyj­rzyjmy się po krótce róż­nym gene­ra­cjom Labra­do­odli i kwe­stii gubie­nia sierści:

  • Pierw­sza gene­ra­cja (F1) — Skrzy­żo­wa­nie Labra­dora z  Pudlem. W takim mio­cie mogą oczy­wi­ście poja­wić się szcze­niaki nie linie­jące. Jed­nak wybór takiego szcze­niaka, który będzie posia­dał ową cechę jako doro­sły pies, to jak swo­iste wró­że­nie z fusów. Obec­nie prze­pro­wa­dzane są bada­nia, w celu stwier­dze­nia, czy tek­stura włosa szcze­niaka może być wyznacz­ni­kiem dla linie­nia się i powo­do­wa­nia reak­cji aler­gicz­nych w przy­szło­ści. Bada­nia wyka­zują, iż nie ma bez­po­śred­niej zależ­no­ści od tek­stury, dłu­go­ści czy rodzaju włosa dla linie­nia czy aler­gii. Dla­tego też iden­ty­fi­ka­cja i selek­cja tych szcze­niąt, które w przy­szło­ści będą posia­dały owe cechy jest nie­zwy­kle trudna. Jeżeli głów­nym powo­dem wyboru rasy jest kwe­stia gubie­nia sier­ści — sta­now­czo odra­dzam Labra­do­odle pierw­szej generacji.
  • Druga gene­ra­cja (F1B) — Skrzy­żo­wa­nie Labra­do­odla pierw­szej gene­ra­cji z Pudlem. Jeżeli chcesz psa nie linie­ją­cego, jest to znacz­nie lep­szy wybór a jed­nak rezul­taty dalej nie są pewne. Praw­do­po­do­bień­stwo, że Labra­do­odle tej gene­ra­cji będzie nie linie­jący i przy­ja­zny aler­gi­kom jest sza­co­wane na ok. 80%.  To wszystko jed­nak zależy od sier­ści Labra­do­odla pierw­szej gene­ra­cji i pudla, które zostały ze sobą skrzy­żo­wane. Uwaga — druga gene­ra­cja to nie krzy­żówka Labra­do­odla pierw­szej gene­ra­cji z Labra­do­odlem pierw­szej gene­ra­cji i nie należy tego mylić.
  • Trze­cia gene­ra­cja lub wyżej — Skrzy­żo­wa­nie Labra­do­odla dru­giej gene­ra­cji (F1B) z Labra­do­odlem dru­giej gene­ra­cji (F1B). Chcąc z tego sko­ja­rze­nia uzy­skać psa nie linie­ją­cego i przy­ja­znego aler­gi­kom, musimy być pewni że oby­dwoje rodzi­ców rów­nież posia­dało te cechy. Potrzeba około trzech gene­ra­cji selek­tyw­nej hodowli, aby uzy­skać pożą­dane rezul­taty a i wtedy może oka­zać się, że pies jed­nak deli­kat­nie linieje (gene­tyczna cecha recesywna).
  • Austra­lij­ski Labra­do­odle. Jest to jeden z naj­lep­szych wybo­rów jeżeli chcemy psa nie linie­ją­cego i hipo­aler­gicz­nego. Jeżeli oby­dwoje rodzi­ców nie linieją — twój szcze­niak rów­nież nie powi­nien. Potrzeba około trzech gene­ra­cji selek­tyw­nej hodowli, aby uzy­skać pożą­dane rezul­taty a i wtedy może oka­zać się, że pies jed­nak deli­kat­nie linieje (gene­tyczna cecha recesywna).


UWAGA:
Austra­lij­skie Labra­do­odle z linii, w któ­rych pły­nie krew Soft Coated Whe­atena kilka razy (do roku lub pół­tora roku) zmie­niają sierść zanim ich szata osią­gnie pożą­dany wygląd szaty doro­słego psa. Nie­któ­rzy wła­ści­ciele więc mar­twią się, że ich pies linieje (choć sierść mar­twa wycho­dzi w stop­niu MINIMALNYM). Nie ma się o co mar­twić — wystar­czy cze­sać psa czę­sto tak aby przy­spie­szyć pro­ces wymiany sier­ści (wtedy kiedy wymiana się roz­po­czyna). W wieku ok 1 — 1,5 roku pies cał­ko­wi­cie prze­staje gubić mar­twy włos i osiąga sierść doj­rza­łego osob­nika. SIERŚĆ LABRADOODLA Z TYCH LINII JEST RÓWNIEŻ HYPOALERGICZNA.

——————————————————————————————————————————————————————————————————————
Wło­chata Pasja
Hodowla Austra­lij­skich Labra­do­odli w Pol­sce
Pierw­sze Austra­lij­skie Labra­do­odle w Polsce