O hodowli

Witam wszyst­kich ser­decz­nie na mojej stro­nie inter­ne­to­wej poświę­co­nej Austra­lij­skim Labra­do­odle.

Edyta

Edy­ta

Mam na imię Edy­ta i odkąd pamię­tam zwie­rzę­ta towa­rzy­szy­ły zawsze w moim życiu. Pierw­sze lata swo­je­go życia spę­dzi­łam na małej wsi gdzie pra­dzia­dek wpro­wa­dzał mnie w taj­ni­ki życia wiej­sko — far­mer­skie­go. Drep­ta­nie wśród piskla­ków, ucze­nie się respek­tu do psz­czół (posia­da­li­śmy wła­sną pasie­kę), bose wizy­ty do staj­ni. Tą wspa­nia­łą naukę życia w zgo­dzie z przy­ro­dą prze­ka­zu­je teraz moje­mu syno­wi Fabia­no­wi, któ­ry po mnie odzie­dzi­czył wraż­li­wość i miłość do świa­ta fau­ny i flo­ry.

Dora­sta­jąc w miło­ści do świa­ta przy­ro­dy zawsze towa­rzy­szy­ły mi jakieś zwie­rzę­ta – psy, mysz­ki, cho­mi­ki, świn­ki mor­skie, ryb­ki, kury….

Nie­ste­ty powo­li zaczę­łam uczu­lać się na zwie­rzę­ta, w pierw­szej kolej­no­ści świn­ki, cho­mi­ki, kró­li­ki, potem papu­gi a na koń­cu psy. Przez wie­le lat żyłam utwier­dza­na w prze­ko­na­niu, że już nigdy nie będę w sta­nie mieć psów, o czym zawsze marzy­łam. Całe szczę­ście posia­dam jesz­cze coś co nazy­wa się wro­dzo­ny upór i wiem, że jeże­li cze­goś się bar­dzo pra­gnie, to na pew­no znaj­dzie się spo­sób na to, żeby to marze­nie zre­ali­zo­wać.

Kie­dy po raz pierw­szy sta­łam się wła­ści­cie­lem psa o poten­cja­le hypo­aler­gicz­nym — Blan­ki cał­ko­wi­cie zała­pa­łam bak­cy­la. Ona i ja sta­no­wi­ły­śmy zespół dosko­na­ły. Zaczę­ło się od róż­ne­go rodza­ju szko­leń z nią, a wkrót­ce potem zaczę­łam zgłę­biać się w taj­ni­ki beha­wio­ru zwie­rząt, któ­re­go do dzi­siaj jestem pasjo­na­tem.

Posta­no­wi­łam, że zacznę roz­wi­jać się w tym kie­run­ku i wła­śnie z tym zwią­żę swo­ja przy­szłość.
Kie­dy byłam dziec­kiem to kur­czę­ta uczy­ły mnie, że trze­ba być bar­dzo deli­kat­nym, psz­czo­ły respek­tu a konie…..że do staj­ni cho­dzi się w butach. Już w wie­ku doro­słym ukoń­czy­łam stu­dia beha­wio­ru zwie­rząt i zoo­p­sy­cho­lo­gii. Uzy­ska­łam dyplom beha­wio­ry­sty zwie­rzę­ce­go i zoo­p­sy­cho­lo­ga.

Jestem rów­nież Bie­głym Sądo­wym z zakre­su dobro­sta­nu zwie­rząt.

Piszę arty­ku­ły do pol­skich maga­zy­nów kyno­lo­gicz­nych (min arty­ku­ły o Austra­li­skich Labra­do­odle),  a w roku 2014 zaczę­łam pra­co­wać nad swo­ją wła­sną książ­ką trak­tu­ją­cą o roz­wo­ju mózgu szcze­niąt oraz o zna­cze­niu pra­wi­dło­wej socja­li­za­cji. Mam nadzie­ję, że książ­ka uka­że się już w 2016 roku.

Bio­rę udział w róż­nych pre­lek­cjach, wykła­dach, szko­le­niach i warsz­ta­tach. Jed­no z naj­waż­niej­szych wyda­rzeń, na któ­rym mia­łam oka­zję wystą­pić ze swo­imi ide­ami był TED (Tech­no­lo­gy, Enter­ta­in­ment and Design) – kon­fe­ren­cja nauko­wa orga­ni­zo­wa­na przez ame­ry­kań­ską fun­da­cję non-pro­fit Sapling Foun­da­tion. Jej celem jest popu­la­ry­za­cja – jak gło­si mot­to – “idei war­tych roz­po­wszech­nia­nia”

prelekcja TEDx

pre­lek­cja TEDx

TEDx Świadectwa jakości

TEDx Świa­dec­twa jako­ści

Na co dzień jako zoo­p­sy­cho­log i beha­wio­ry­sta zaj­mu­je się napra­wia­niem rela­cji pomię­dzy czło­wie­kiem a zwie­rzę­ciem. Poma­gam rodzi­nom w roz­wią­zy­wa­niu pro­ble­mów beha­wio­ral­nych ich zwie­rząt (głów­nie psów i kotów). Naj­więk­szą przy­jem­ność jed­nak spra­wia mi wyko­rzy­sty­wa­nie swo­jej wie­dzy do socja­li­za­cji szcze­niąt. Rodzą się one bowiem jako czy­ste i nie­za­pi­sa­ne kar­ty. To co dosta­ną od nas w pierw­szych tygo­dniach życia wpły­nie na ich funk­cjo­no­wa­nie w życiu doro­słym. Dla­te­go wła­ści­wa socja­li­za­cja szcze­niąt w kry­tycz­nych fazach roz­wo­ju jest dla nich klu­czo­wa. To jest zresz­tą naj­więk­szą moja pasją – patrzeć na roz­wi­ja­ją­ce się „klu­ski” pamię­ta­jąc nie tyl­ko o tym cze­go nauczy­ły mnie „insty­tu­cje szko­le­nio­we” ale tak­że psz­czo­ły i kur­cza­ki….

MOJA EDUKACJA:

Pla­ców­ka: Cen­tre of Applied Pet Etho­lo­gy — COAPE
Uzy­ska­ne kwa­li­fi­ka­cje: Beha­wio­ry­sta zwie­rzę­cy (bry­tyj­skie kwa­li­fi­ka­cje beha­wio­ry­sty zwie­rzę­ce­go na licen­cji COAPE)

Pla­ców­ka: Euro­pej­skie Stu­dium Psy­cho­lo­gii Zwie­rząt i Wie­dzy Prak­tycz­nej
Uzy­ska­ne kwa­li­fi­ka­cje: Zoo­p­sy­cho­log

Pla­ców­ka: Aka­de­mia Czwo­ro­no­ga, Pastel Ali­cja Duda
Ukoń­czo­ny kurs tre­ner­ski

Odby­te semi­na­ria i uzy­ska­ne dyplo­my:

Aka­de­mia 4 Łapy, „Warsz­ta­ty masa­żu relak­sa­cyj­ne­go dla psów”
Kyno Edu­ka­cja „Co w genach pisz­czy czy­li jak dobrać repro­duk­to­ra”
Amber Bat­son, seria semi­na­riów z cyklu „Nowe kon­cep­cje w beha­wio­ry­sty­ce”:
Amber Bat­son, „Poskra­mia­nie dzi­ku­sa – wyci­sza­nie psa przy uży­ciu nagród”
Amber Bat­son, „Jak dzia­ła Pamięć u psów – co pies zapa­mię­tu­je, w jaki spo­sób zmie­nia się jego zacho­wa­nie i jak my może­my na to wpły­wać”
Amber Bat­son, „Zacho­wa­nia nie­ty­po­we – agre­sja, depre­sja, wyuczo­na bez­rad­ność, roz­wój ste­reo­ty­pii”
Pro­fe­sor Ray­mond Cop­pin­ger, „Emo­cje, inte­li­gen­cja i zacho­wa­nie psów”
Ale­xa Capra „Testy beha­wio­ral­ne w pro­ce­sie adop­cji”
Turid Ruga­as „Pra­ca Psa Tera­peu­ty”
Sal­ly Askew „Żywie­nie psów a pro­ble­my beha­wio­ral­ne”

——————-

Przez jakiś czas moja gło­wa była zaprząt­nięta jed­ną myślą — na świe­cie jest tak wie­le osób z pro­ble­mem aler­gii, a nie­stety wszyst­ko wska­zuje na to, że przy­bę­dzie ich jesz­cze wię­cej. Zasta­na­wia­łam się ile w tej puli znaj­dzie się osób nie­peł­no­spraw­nych potrze­bu­ją­cych psa asy­stu­ją­cego? Ilu aler­gi­ków czy ast­ma­ty­ków będzie potrze­bo­wało psa pra­cu­ją­cego?

Nagle natknę­łam sie na arty­kuł w mie­sięcz­niku “Mój Pies”, napi­sany przez Mag­dę Urban z Fun­da­cji “Psia Wach­ta” . Był to arty­kuł o Bever­ley Man­ners z Austra­lii i jej cudow­nych Austra­lij­skich Labra­do­odlach wie­dzia­łam, że to jest to cze­go szu­ka­łam. Dłu­go nie zwle­ka­łam i nawią­za­ły­śmy ze sobą fan­ta­styczną zna­jo­mość. Bever­ley przez oko­ło rok cza­su dzie­liła się ze mną swo­imi cen­nymi doświad­cze­niami.

W roku 2008 odwie­dzi­łam Bever­ley Man­ners w Rutland Manor w Austra­lii. Miesz­ka­łam u niej 5 tygo­dni. Były to tygo­dnie, w trak­cie któ­rych dowie­dzia­łam się wie­le sama opie­ku­jąc się jej psa­mi, ale tak­że dzię­ki cen­nym wie­czor­nym roz­mo­wom z Bever­ley przy fili­żan­ce her­ba­ty. Na pew­no było to jed­no z prze­żyć, któ­rych nie zapo­mnę do koń­ca życia. Przede wszyst­kim samo obco­wa­nie z taka ilo­ścią psów i brak reak­cji aler­gicz­nej powo­do­wał wszech­obec­ny uśmiech na mojej twa­rzy. Cał­ko­wi­cie zała­pa­łam bak­cy­la.

Groomed Winnie! Australia

Gro­omed Win­nie! Austra­lia

Ava - Australia

Ava — Austra­lia

Australian Labradoodle Training

Austra­lian Labra­do­odle Tra­ining

Australian Labradoodle Socialization, Australia

Austra­lian Labra­do­odle Socia­li­za­tion, Austra­lia

Australian Labradoodle in Australia

Austra­lian Labra­do­odle in Austra­lia

Australian Labradoodle early socialisation, Australia

Austra­lian Labra­do­odle ear­ly socia­li­sa­tion, Austra­lia

Australia, training Tux

Austra­lia, tra­ining Tux

Australia, Training Kirstie

Austra­lia, Tra­ining Kir­stie

Australia, training Australian Labradoodle

Austra­lia, tra­ining Austra­lian Labra­do­odle

Ava At Heel Edyta, Australia

Ava At Heel Edy­ta, Austra­lia

Moja mama Ela była osta­tecz­nym impul­sem do zało­że­nia hodow­li Austra­lij­skich Labra­do­odle. Przez 5 lat zaj­mo­wa­ły­śmy się psia­ka­mi razem. Nie­ste­ty w 2014 roku zabra­ła nam ją okrut­na cho­ro­ba. Jed­nak wiem, że po dziś dzień wspie­ra mnie i chroni…choć już nie tak jak daw­niej.

Ela i Fila

Ela i Fila

———————————————–
Wło­cha­ta Pasja
Pierw­sza Hodow­la Austra­lij­skich Labra­do­odle w Pol­sce